30-04-06

Op zijn Jean-François Bernards ?

Ik loop nog steeds op wolken na mijn wedstrijd van vrijdag en vermoed dat ook het schoeisel mij geholpen heeft om aan een dergelijke snelheid van meer dan 15,7km/h te komen.  Normaal train en loop ik altijd wedstrijden met schoenen die 380-400gr wegen.  In de winter heb ik me asics racers aangeschaft die als pluimgewichten van 260gr bijna niet voelbaar zijn bij het lopen en die vrijdag voor het eerst getest werden in een wedstrijd van meer dan 5km.  Gezien mijn lichaamsgewicht (75,5kg) zou een lange wedstrijd lopen met deze schoenen dodelijk zijn gezien de demping miniem is.  Vandaar dat ik voor mijn marathon met een idee op de proppen ben gekomen die deze ochtend door de clubmakkers als zelfmoord werd weggehoond.

Tijdens de Tour de France van 1987 keek ik vol ongeloof naar de tijdrit tussen Carpentras en de Mont Ventoux.  De eerste 15km waren biljartvlak om dan 21km te moeten klimmen op de beruchte reus van de Provence. Ene Jean-François Bernard, "Jeff" voor de vrienden, was de enige renner die met het lumineus idee was gekomen om die eerste vlakke kilometers met een tijdritfiets af te werken, aan de voet van de Ventoux gooide hij dit stalen ros in de grasberm en klom op een vederlichte fiets om de klim aan te vatten.  Het vervolg was adembenemend : hij won de tijdrit met meer dan een minuut voorsprong op de Colombiaanse berggeit Luis Herrera en smeerde de als derde geklasseerde Pedro Delgado twee minuten aan zijn broek.  Dat dit huzarenstuk me 19 jaar later op een duivels plan zou brengen had ik nooit meer verwacht.

De voorbije twee jaar staat mijn vrouw tijdens de Guldensporenmarathon me steeds langs het parcours op te wachten aan kilometer 24.  Stel dat ik daar mijn loopschoenen afgooi om in mijn lichte racers te kruipen om de laatste 18km af te vlammen, zit ik nu met het dilemma of het tijdsverlies daar (ik schat 40 seconden of de tijd dat een plaspauze tijdens een marathon in beslag neemt ; oefening moet dit nog uitwijzen) gemakkelijk gecompenseerd kan worden met het mindere gewicht dat ik onderaan mijn voeten moet meesleuren.

Ik heb vandaag met een aantal clubmakkers 34 km afgelopen en dit plan werd niet echt op applaus onthaald.  Toch zal ik bij mijn volgende duurtrainingen na vele kilometers eens van schoenen wisselen, de tijd registreren dat deze switch veroorzaakt om vervolgens eens te voelen hoe de "nieuwe" schoenen aanvoelen.  Lang leve "Jeff"...

 

11:15 Gepost door Steven Trimmer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Gewoon doen... Gewoon doen Steven, laat ze maar lachen ! Volgens mij is het een schitterend idee. Toch best wat oefenen en experimenteren op voorhand. Hoe gaan je spieren en gewrichten reageren als ze 24 km lekker gedempt gelopen hebben en dan plots met sportvering geconfronteerd worden ? Je hebt alvast niets te verliezen en in het beste geval ben je de trendsetter van wat de geschiedenis zal ingaan als de belangrijkste trend in de marathon in het eerste decennium van de 21ste eeuw.

Gepost door: Hans | 30-04-06

killersinstinct ge zijt goe bezig steven - niet overdrijven - je wordt wel gewaar na 10 jaartjes ouwer datje geen roofbouw dient te plegen op je lichaam
gewoon doen zou ik zeggen -
probeer eens een andere discipline (als welkome afwisseling) eens zwemmen of fietsen doen algeheel 'deugd';
tot loops

Gepost door: luc | 01-05-06

ik zou ervoor gaan. ik denk dat het misschien wel een goed idee is , als je in vorm zit haal je die 40 sec sowieso weer in. Ervoor gaan zou ik zeggen !!!!!

Gepost door: roadrunnerke | 02-05-06

'k Weet het niet ... 't Lijkt me niet echt een goed idee Steven. Ik persoonlijk vrees dat je volledig je ritme zal kwijt zijn. 'k Zou het niet doen , maar zoals je zegt eens proberen op training kan geen kwaad natuurlijk !!

Gepost door: Guido | 03-05-06

De commentaren zijn gesloten.